Πώς τα παραμύθια βοηθούν τα παιδιά;

Από τότε που ήμουν παιδί θυμάμαι να ηρεμήσω και να αφιερώσω όταν ήρθε η ώρα να ακούσω παραμύθια… Στο σπίτι, στο σχολείο… Είναι μια πολύ όμορφη σκέψη όταν θυμάμαι να παίζω με τους γονείς μου, να μου λένε ιστορίες ή παραμύθια και να διαβάζουμε βιβλία. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το να παίζουμε με τους γονείς μας είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσαμε να έχουμε ως παιδιά (δείτε την ανάρτηση Πόσο σημαντικό είναι να παίζουμε με τα παιδιά). Δεν μπορώ να φανταστώ ότι υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν ζήσει τόσο όμορφες στιγμές που αναπτύσσουν το μυαλό και ενθουσιάζουν τη φαντασία! Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Οι γονείς μου, η αγαπημένη μου γιαγιά Ευρυδίκη και λίγο αργότερα η δασκάλα μου στο νηπιαγωγείο η κυρία Ελευθερία, μας τραγουδούσαν ένα γνωστό τραγουδάκι όταν ήταν η ώρα για το παραμύθι μας…..

“Παραμύθι, παραμύθι, το κουκί και το ρεβίθι εμαλώνανε στη βρύση…. Έρχεται και η φακή, και τα βάζει φυλακή, μα η φάβα της φωνάζει” φακή, ας τα δεν πειράζει”… Κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δως της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’αρχινίσει….”.

Αχ, πόσα χρόνια γυρίζω πίσω…..

Τότε ήταν που επικρατούσε η ησυχία και το μόνο που ακουγόταν ήταν η αφήγηση του παραμυθιού. Πολλές φορές, ίσως τις περισσότερες, δεν είχε σημασία πιο ήταν το παραμύθι που θα ακούγαμε, γιατί καθένα μας οδηγούσε στο δικό του μαγικό κόσμο…


paramythia-koritsi-me-ftera-peraloudas



Ξεκινώντας από το δικό μας Αίσωπο και συνεχίζοντας με τους Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Τσαρλς (Κάρολος) Ντίκενς, αδελφοί Γκριμ, Σαρλ Περώ, Ιούλιος Βερν… Τόσο ξεχωριστοί, τόσο διαφορετικοί παραμυθάδες που μας καθοδηγούσαν στη μαγευτική φαντασία τους…

peite-paramythia-sta-paidia



Κάθε φορά μεταφερόμασταν και σε διαφορετικό περιβάλλον….. Γνωρίζαμε πρίγκιπες και πριγκίπισσες, ζώα του δάσους, γίγαντες, δράκους, μάγισσες, ιππότες… Μαθαίναμε τις αξίες, το καλό και το κακό… Για ποιο λόγο αξίζει να “πολεμά” και να “μάχεται” κανείς… Πόσο σημαντικό είναι να προσπαθεί κάνεις να πετύχει τους στόχους του… Παράλληλα, ερχόμασταν σε επαφή με έννοιες δύσκολες για τα παιδιά, όπως η αρρώστια, ο αποχωρισμός ή ακόμα και ο θάνατος.

o-vatraxos-egine-prigkipas



Το παραμύθι βοηθά τα παιδιά να καλλιεργούν τη φαντασία και την κριτική σκέψη. Έτσι, ενώ φαντάζονται κόσμους μαγικούς, με κάστρα, πρίγκιπες και πριγκίπισσες ή με ζώα που μιλούν σαν άνθρωποι, την ίδια στιγμή διεγείρεται ο εγκέφαλος και διδάσκονται τι είναι το καλό και το κακό, ο εγωισμός, η περηφάνια, η εμπιστοσύνη, η φροντίδα, η προστασία, η ειρωνεία, η υπεροψία, η αγάπη, η θυσία, και τόσα άλλα… Στη συνέχεια αρχίζει το μυαλουδάκι τους να σκέφτεται και να έχει απορίες…. Γιατί αυτός ήταν κακός; Γιατί δε μοιράζεται; Πώς μεταμορφώθηκε σε βάτραχο; Πώς σκαρφάλωσε ο Τζακ πάνω στη φασολιά και πώς έγινε τόσο μεγάλη η φασολιά;



Τελικά, μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί και να επεκτείνουμε τη σκέψη, την κρίση και το συναίσθημα δημιουργώντας απορίες… Τι θα έκανες στη θέση του πρίγκιπα; Τι μπορούσε να κάνει η Χιονάτη για να μην πέσει σε βαθύ ύπνο; Τι έπρεπε να είχαν κάνει τα 7 κατσικάκια όταν ο κακός ο λύκος τους χτυπούσε την πόρτα;

paidia-paizoun-kai-diiavazoun paramythia



Αλήθεια, έχετε σκεφτεί πόσο παραγωγικά μπορούν να λειτουργήσουν τα παραμύθια και στη σχέση παιδιών και γονιών; Είναι γεγονός… Το παιδί μπορεί να δεθεί πάρα πολύ μαζί σας με τα παραμύθια… Δεν είναι ότι απλά διαβάζουμε ή αφηγούμαστε μια ιστορία… Είναι κάτι πολύ παραπάνω… Είναι στιγμές αγάπης, φροντίδας, εμπιστοσύνης! Εξάλλου, μέσα από τα παραμύθια μπορούμε να καταλάβουμε τον τρόπο σκέψης των παιδιών μας. Εάν, μάλιστα, φτάσουμε και στο σημείο να μας αφηγείται και το παιδί μας ένα παραμύθι ή μετατρέψουμε το παραμύθι από κοινού σε νέα ιστορία με παραλλαγές, τότε έχουμε ακόμα μεγαλύτερο όφελος! Ας μην ξεχνάμε και το μεγάλο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο οποίος μας συμβούλεψε: “Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο, διαβάστε του παραμύθια. Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο, διαβάστε του περισσότερα παραμύθια”…

diabaste-sta-paidia



Αυτό που εμείς ως γονείς δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι ότι δε χρειάζεται στο τέλος να κάνουμε ερωτήσεις του στυλ “τι κατάλαβες”, ούτε να κάνουμε περαιτέρω επεξηγήσεις… Το παιδί θα βρει από μόνο του και τα συμπεράσματα και τα νοήματα του κάθε παραμυθιού… Σημασία έχει να αντιληφθούμε ότι τα παραμύθια είναι αντιπροσωπευτικά προσώπων και καταστάσεων της κοινωνίας μας, ενώ μας βοηθούν πολύ να τους προσφέρουμε, μέχρι κάποιο βαθμό βέβαια, μια “ζωή σαν παραμύθι” για τα παιδικά τους χρόνια!





Δείτε επίσης:
5 συμβουλές για τη χαμηλή αυτοεκτίμηση των παιδιών
Γιατί το παιδί μου έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση;
Η σημασία του προγράμματος στα μωρά
Παθητικό κάπνισμα
Όσα έμαθα για το θηλασμό…
Πώς να φτιάξετε σακουλάκια δώρου για παιδικό πάρτι







Follow and share:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *