Γιατί η Γονική Συμμετοχή είναι σημαντική για τα παιδιά μας

shmasia-ths-goneikhs-symmetoxhs

Τα τελευταία χρόνια είναι γεγονός ότι όλο και περισσότεροι γονείς ασχολούνται πιο εντατικά με την εκμάθηση και τη μάθηση των παιδιών τους, παρόλο που οι ώρες εργασίας τους πολλές φορές είναι εξοντωτικές. Προσπαθούν σε κάθε ευκαιρία να δείχνουν και να μαθαίνουν στα παιδιά τους όλο και περισσότερα πράγματα ήδη από τη βρεφική ηλικία. Με αυτό το δεδομένο μπορούμε να πούμε ότι οι γονείς είναι οι πρώτοι δάσκαλοι ενός παιδιού. Τι συμμετοχή όμως έχουν οι γονείς στη μόρφωση και την επιμόρφωση όταν το παιδί τους μεγαλώνει και πηγαίνει στο σχολείο; Τι συμβαίνει τότε;

Είναι απαραίτητο να διευκρινίσουμε ότι η γονική συμμετοχή είναι όταν οι γονείς συνεργάζονται με τους δασκάλους και τους καθηγητές με απώτερο σκοπό την εκπλήρωση όχι μόνο των εκπαιδευτικών στόχων, αλλά και γενικότερα τη μάθηση, την υγεία και την ανάπτυξη παιδιών και εφήβων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι σωστοί γονείς και δάσκαλοι δεν ασχολούνται μόνο με το εκπαιδευτικό κομμάτι αλλά λειτουργούν και ως πρότυπα για την εκμάθηση και άλλων σημαντικών τομέων όπως οι αξίες, η ηθική και άλλα. Έτσι, με τη γονική συμμετοχή εμπλέκονται και οι γονείς σε θέματα που αφορούν το σχολείο, όπως σχολικές συναντήσεις, εκδηλώσεις, αλλά και η εθελοντική προσφορά τους στο σπίτι. Η ενθάρρυνση της δέσμευσης των γονέων είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να δημιουργηθεί ένα θετικό περιβάλλον μάθησης για κάθε μαθητή. Για να δημιουργηθεί μια κοινότητα που βασίζεται σε σχέσεις γονέων-εκπαιδευτικών στο σχολείο, πρέπει να δούμε ποια είναι η συμμετοχή των γονέων και πώς αυτή μπορεί να καλλιεργηθεί.

Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές εμείς οι γονείς κάνουμε ένα πολύ μεγάλο και σημαντικό λάθος. Πολλές φορές δε θέλουμε να κάνει κανείς παρατήρηση στο παιδί μας, μας είναι δύσκολο να παραδεχθούμε ότι το δικό μας παιδί έκανε κάποιο λάθος και όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται κατά το δοκούν επιλέγουμε ως λύση στο πρόβλημα την «επίθεση» στο δάσκαλο, τη διεύθυνση του σχολείου ή ακόμα και στο ίδιο το σύστημα. Δεν καθόμαστε να συζητήσουμε με το παιδί μας τα γεγονότα, να δούμε τι πραγματικά έγινε, γιατί το παιδί μας μπήκε τιμωρία, γιατί συμπεριφέρθηκε άσχημα και να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε αυτή την κακή συμπεριφορά, ή ακόμα να δικαιολογήσουμε τη συμπεριφορά του δασκάλου στα μάτια του παιδιού μας (μιλάμε πάντα για μη ακραίες περιπτώσεις) επιτιθέμεθα στο δάσκαλο/καθηγητή και μάλιστα πολλές φορές αυτό καταλήγουμε να το κάνουμε μπροστά και στο ίδιο το παιδί μας. Το αποτέλεσμα είναι ότι το πρόβλημα αντί να λύνεται απλώς διαιωνίζεται, δίνουμε λάθος παράδειγμα στο παιδί μας και το ίδιο το παιδί την επόμενη φορά θα συμπεριφερθεί ακόμα πιο άσχημα.



bad-boy



Με τέτοιες συμπεριφορές γινόμαστε εμπόδιο όχι μόνο στο δάσκαλο, όχι μόνο στο σχολείο και την λειτουργία του, αλλά και στο ίδιο μας το παιδί που το μόνο που εισπράττει σε λάθος συμπεριφορές είναι μια κάποιου είδους «επιβράβευση» για τη συμπεριφορά του. Ξεχνάμε ότι ο δάσκαλος προσπαθεί να διατηρήσει τη γαλήνη και την ηρεμία στην τάξη, έχοντας να διαχειριστεί αρκετούς και διαφορετικούς χαρακτήρες. Και κάπως έτσι σε πιο δύσκολες καταστάσεις δημιουργούνται και οι δυσφημίσεις των σχολείων.

Τα παιδιά χρειάζονται υγιή πρότυπα. Τα πρότυπα αυτά μπορούν να τα βρουν στο περιβάλλον του σχολείου και της οικογένειας και σε συνδυασμό με τον παραδειγματισμό της εμπιστοσύνης, μόλις έχουν να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη κατάσταση θα αποταθούν είτε στους γονείς τους είτε στους εκπαιδευτικούς τους όταν, ίσως, είναι πλέον αργά. Εμείς ως γονείς ας ρωτάμε τα παιδιά μας πώς νιώθουν, αν όλα πάνε καλά στο σχολείο/οικογένεια, τι τους απασχολεί, πώς ήταν η μέρα τους. Μόνο και μόνο ότι κάποιος έδειξε ενδιαφέρον μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εκείνα. Εν συνεχεία, να φιλτράρουμε τις πληροφορίες, να τις μοιραζόμαστε με τους εκπαιδευτικούς και να δίνουμε ιδιαίτερη σημασία σε αλλαγές συμπεριφοράς, καθώς μπορεί το παιδί να χρειάζεται βοήθεια και στήριξη, αλλά να μην το εξωτερικεύει.

Όταν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονται για να δημιουργήσουν μια ακμάζουσα τάξη, η επιρροή στους μαθητές τους είναι βαθιά. Οι μαθητές με γονείς που συμμετέχουν δεν έχουν μόνο υψηλές βαθμολογίες αλλά και υψηλότερη αυτοεκτίμηση. Σε πενήντα διαφορετικές μελέτες σχετικά με την συμμετοχή των γονέων, οι εκπαιδευτικοί ερευνητές βρήκαν μια σχέση μεταξύ της συμμετοχής της οικογένειας και της ακαδημαϊκής επιτυχίας. Η γονική συμμετοχή μειώνει τις απουσίες. Όταν οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονταν με γονείς μέσω επισκέψεων στο σπίτι (σε κάποιες χώρες αυτό είναι επιτρεπτό), οι μαθητικές απουσίες μειώθηκαν κατά 20%. Ακόμη και μετά τον υπολογισμό για το επίπεδο βαθμού και τις προηγούμενες απουσίες, οι μαθητές με γονείς που συμμετέχουν αναφέρουν λιγότερες ημέρες σχολείου που χάθηκαν συνολικά. Η αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών δεσμεύει τους μαθητές σε καθημερινή παρακολούθηση και αυξάνει τα επίπεδα συμμετοχής στην τάξη. Εάν οι εκπαιδευτικοί δεν δημιουργούν χώρο για τις συνεργασίες των γονέων στα σχολεία μας και εάν οι γονείς δεν ζητούν αυτό το χώρο, τότε περιορίζεται η ικανότητα ανάπτυξης της τάξης και του σχολείου ολόκληρου.

Μελέτες έχουν δείξει ότι η συμμετοχή των γονέων στα σχολεία μπορεί να προωθήσει τη θετική παιδεία και την ψυχική συμπεριφορά των παιδιών και των εφήβων. Οι έρευνες δείχνουν μια ισχυρή σχέση μεταξύ της συμμετοχής των γονέων και των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης της σχολικής φοίτησης, των υψηλότερων βαθμών και των αποτελεσμάτων των δοκιμασιών στην τάξη. Η γονική συμμετοχή στα σχολεία έχει επίσης αναγνωριστεί ως πολλά υποσχόμενος προστατευτικός παράγοντας για τις συμπεριφορές και τα αποτελέσματα του κινδύνου σεξουαλικής και αναπαραγωγικής υγείας, το φύλο, την έγκαιρη σεξουαλική εκδήλωση, τη συχνότητα του σεξ και την εγκυμοσύνη/γέννηση. Επιπλέον, όταν οι μαθητές βρίσκουν ένα υποστηρικτικό σχολικό περιβάλλον που τους δείχνει φροντίδα και οι γονείς συμμετέχουν στη σχολική τους ζωή, είναι λιγότερο πιθανό να εμπλακούν σε κατάχρηση ουσιών, βία και άλλες προβληματικές συμπεριφορές που σχετίζονται με τον κίνδυνο του HIV και των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων.


goneikh-symmetoxh-voitha-ta-paidia




Οι μαθητές δεν είναι οι μόνοι που επωφελούνται από την αφοσίωση της οικογένειας. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν να προετοιμάσουν τους γονείς για να βοηθήσουν με την εργασία ή με ακαδημαϊκές έννοιες. Και οι γονείς που συμμετέχουν τείνουν να σκέφτονται ιδιαίτερα τους εκπαιδευτικούς, γεγονός που βελτιώνει το ηθικό των εκπαιδευτικών. Η γνώση περισσότερων σχετικά με την οικογενειακή ζωή ενός μαθητή μπορεί επίσης να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς να προετοιμάσουν μαθήματα που ταιριάζουν καλύτερα στις ανάγκες του μαθητή ή αλληλεπιδρούν αποτελεσματικότερα με τις οικογένειες. Και επειδή οι μαθητές λαμβάνουν περισσότερη υποστήριξη, οι αίθουσες διδασκαλίας με τους εμπλεκόμενους γονείς έχουν καλύτερη απόδοση στο σύνολό τους. Όταν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί συνεργάζονται, όλοι κερδίζουν!

Οι παράγοντες πίσω από αυτό το γεγονός για τη μειωμένη γονική συμμετοχή στο σχολείο είναι πολύπλευροι. Κάποιοι γονείς δυσκολεύονται λόγω εργασίας, ή θεωρούν ότι είναι δευτερευούσης σημασίας το να δραστηριοποιηθούν και να συμμετέχουν πιο ενεργά για το παιδί και το σχολείο του, ή απλά δεν αναγνωρίζουν τη σημαντικότητα της συμμετοχής τους. Ακόμα, μπορεί να θεωρούν ότι η συμμετοχή τους είναι απλά το να πηγαίνει το παιδί στο σχολείο διαβασμένο και όλα τα άλλα είναι θέματα δασκάλων, καθηγητών ή της διεύθυνσης του σχολείου. Κάποιοι ίσως έχουν θέματα προγραμματισμού και μεταφοράς. Όπως προαναφέραμε οι γονείς ενδέχεται να τηρούν λανθασμένη στάση προς το δάσκαλο και το σχολείο, κάτι που επιδεικνύει χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά μπορεί να έχουν κάποιου είδος υψηλό μορφωτικό επίπεδο και εντούτοις να απαξιώνουν τον εκπαιδευτικό. Παράλληλα, κάποιοι μπορεί να απαξιώνουν το δημόσιο σχολείο είτε λόγω άγνοιας της ενδεχόμενης προσφοράς τους, είτε τους τρόπους που μπορούν να βοηθήσουν το παιδί τους. Την ίδια στιγμή όμως υπάρχουν και εκπαιδευτικοί, οι οποίοι απαξιώνουν τη γονεϊκή συμμετοχή ενδεχομένως επειδή φοβούνται την κριτική για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν στη διαδικασία της μάθησης, αλλά και τη διαχείριση και οργάνωση της τάξης. Ακόμα, η έλλειψη κατάρτισης των εκπαιδευτικών σε στρατηγικές αποτελεσματικής συμπερίληψης των γονέων στη σχολική ζωή μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στη διαδικασία, έστω κι αν υπάρχει η βούληση τόσο από τη διεύθυνση του σχολείου όσο και από τους γονείς.

Δεν είναι ποτέ αργά για να οικοδομηθούν τα θεμέλια επικοινωνίας γονέων-εκπαιδευτικών στα σχολεία. Όμως, όσο πιο σύντομα το κάνετε, τόσο πιο εξοπλισμένοι θα είναι οι μαθητές ώστε να φτάσουν πιο κοντά στους στόχους. Εάν δίνονται πιο νωρίς στους γονείς δυνατότητες και στοιχεία επικοινωνίας τόσο πιο σύντομα θα γίνει μια ενδεχόμενη γνωριμία με τον κάθε γονέα. Με αυτόν τον τρόπο, όταν υπάρχουν ερωτήσεις και από τις δυο πλευρές τόσο πιο άνετα θα μπορούν να συζητηθούν. Η παροχή ευκαιριών στους γονείς να επικοινωνούν με το σχολείο και οι δραστηριότητες της τάξης ή οι επιτροπές γονέων-δασκάλων είναι όλοι εξαιρετικές ευκαιρίες συμμετοχής. Η δημιουργία στόχων και προσδοκιών από και προς όλες τις πλευρές (μαθητές – δάσκαλοι – γονείς), η όσο το δυνατό πιο συχνή επικοινωνία, η χρήση μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, κειμένων ή εφαρμογές για ενημέρωση των γονέων σχετικά με δραστηριότητες, μαθήματα, εργασίες ή επερχόμενα ταξίδια είναι μέθοδοι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν να χτιστεί μια πιο υγιής σχέση. Με τη συνεργασία αυτού του είδους θα μπορούσαν να ενισχυθούν ή να αποτραπούν κοινές προκλήσεις που εμποδίζουν την αφοσίωση των γονέων, όπως συγκρούσεις ή μια ατμόσφαιρα εκφοβισμού!!!

Χρειάζεται να γίνει αντιληπτό ότι πρέπει να χτιστούν σχέσεις εμπιστοσύνης, ενώ και ο αμοιβαίος σεβασμός είναι εξίσου απαραίτητος. Το σεβασμό τον καλλιεργεί αμοιβαία η οικογένεια και ο εκπαιδευτικός και περνά ασυνείδητα στα παιδιά τόσο από τους γονείς όσο και από τους εκπαιδευτικούς. Τα παιδιά θα σεβαστούν τον εκπαιδευτικό αν τον σέβεται και η οικογένειά τους, ενώ θα έχουν άσχημη συμπεριφορά όταν απουσιάζει ο σεβασμός της οικογένειας. Αν ο γονιός βρίσκεται συνεχώς στο σχολείο και συμμετέχει στις δράσεις, αν συνομιλεί με τους εκπαιδευτικούς και βρίσκεται κοντά στις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους, τότε είναι πολύ πιθανό το παιδί να έχει μία επιτυχημένη σχολική σταδιοδρομία. Αν ο εκπαιδευτικός είναι δεκτικός σε εισηγήσεις, συζητεί ισότιμα με τον γονιό και συμμερίζεται τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους, τότε είναι πιθανό το παιδί να έχει μία ομαλή και επιτυχημένη σχολική εμπειρία.





Πηγές:
www.raisingchildren.net
www.paidiatros.com
https://www.grps.org
www.gettingsmart.com
https://www.waterford.org




Δείτε ακόμα:
5 συμβουλές για τη χαμηλή αυτοεκτίμηση των παιδιών
Γιατί το παιδί μου έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση;
Πόσο σημαντικό είναι να παίζουμε με τα παιδιά
Οικογένεια και ο κύκλος της ζωής
Πόσο σημαντική είναι η αγκαλιά;







Follow and share:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *