Όσα έμαθα για το θηλασμό…

2020-01-15 0 Από S.K.
Όταν είσαι μητέρα, ποτέ δεν είσαι μόνη στις σκέψεις σου.
Πάντα σκέφτεσαι δυο φορές:

τη μία για τον εαυτό σου και την άλλη για το παιδί σου. 
Σοφία Λόρεν

(εικόνα https://pixabay.com)

Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όσες κατάφεραν να θηλάσουν, για όσο διάστημα κι αν ήταν αυτό. Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ και σε όσες δεν τα κατάφεραν ή δεν το επέλεξαν, γιατί τελικά αυτό που εχει σημασία είναι να είσαι δίπλα στο μωρό σου, να δίνεις απλόχερα τη στοργή, την αγκαλιά και την αγάπη σου, να αφουγκράζεσαι τις ανάγκες του για να τις ικανοποιήσεις όσο καλύτερα μπορείς.

Όταν έμεινα έγκυος είχα αμέτρητες αγωνίες…για το μόνο πράγμα που δεν είχα αγωνία ήταν ο θηλασμός (που να ήξερα…). Το θεωρούσα “εύκολο πράγμα” και δεδομένο πως θα πετύχει γιατί αυτή ήταν η φυσική πορεία.
Κανείς από τον περίγυρό μου δεν με είχε προετοιμάσει για αυτά που θα συναντούσα και κανείς δεν μοιραζόταν τις προσωπικές του δύσκολες στιγμές πάνω σε αυτό το θέμα. Και ξέρετε γιατί; Τώρα το καταλαβαίνω… Γιατί αυτές ξεχνιούνται, όταν έρχεται εκείνη η μαγική στιγμή που μαμά και μωρό θα γίνουν ένα με το θηλασμό.
Αυτή η ζεστή ροή ενέργειας και η μετάγγιση αγάπης σε κάνει να ξεχνάς τις αποτυχημένες προσπάθειες να πιάσει το μωρό τη θηλή, τη ματαίωση που νιώθεις όταν αρνείται το στήθος σου, τους πόνους, τις αϋπνιες κλπ. Όπως λένε, όσο δύσκολη γέννα κι αν έχεις όταν παίρνεις αγκαλιά το μωρό σου όλα ξεχνιούνται ως δια μαγείας, το ίδιο συμβαίνει και στο θηλασμό, όταν βρεθεί αυτή η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στη μαμά και στο μωρό, ώστε να είναι και οι δύο χαρούμενοι και ικανοποιημένοι, όλα τα δύσκολα είναι σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Ξεκινώντας την ιστορία από την αρχή, από το μαιευτήριο, το μωρό μου γεννήθηκε 38 εβδομάδων με καισαρική, δεν ξέρω αν αυτό έπαιξε κάποιο ρόλο, (που μάλλον έπαιξε.. ) αλλά δεν έδειχνε να έχει τόσο μεγάλη όρεξη για να θηλάσει το πρώτο 24ωρο. Εγώ χαρούμενη και κουρασμένη από την επέμβαση δεν επέμεινα όσο θα έπρεπε.
ΛΑΘΟΣ #1 το μωρό είναι απαραίτητο να θηλάζει όσο πιο συχνά γίνεται!! Λένε ενδεικτικά ανά 2-3 ώρες αλλά και ανά 1 ώρα ακόμα καλύτερα γιατί το ίδιο θα “προπονείται” και θα εκπαιδεύεται με θηλαστικές κινήσεις να πιάνει τη θηλή και το γάλα θα κατέβει πιο εύκολα.
Αφού λοιπόν δεν έφαγε καλά το πρώτο 24ωρο την επόμενη ημέρα ήρθε ο ίκτερος…το μωράκι μου άρχισε να παίρνει κίτρινο χρώμα και να είναι συνεχώς νυσταγμένο.
ΛΑΘΟΣ #2 Έρχεται ο πανικός! Ο χειρότερος σύμβουλος… Έχω αρκετό γάλα; Δεν του φτάνει; Γιατί δεν τρώει; Θα πρέπει να του δώσω γάλα φόρμουλας; Το γάλα θα έρθει οπωσδήποτε (εκτός αν υπάρχει ιατρικό ζήτημα) το τρίτο 24ωρο. Το μόνο λοιπόν που πρέπει να γίνει είναι με τη βοήθεια έμπειρης μαίας να θηλάζει όσο πιο συχνά γίνεται!! Αν όμως κάτι δεν πάει οπως θέλετε με την παραγωγή του γάλακτος..
ΛΑΘΟΣ #3 μην περιμενετε!! Ζητείστε θήλαστρο! Θα αυξήσει την παραγωγή και το μωράκι σας θα τραφεί καλύτερα, ώστε να μην αυξηθεί ο ίκτερος, να καθαρίσει πιο γρήγορα από το μηκώνιο και να μη χάσει βάρος.
Το τρίτο 24ωρο υπήρχε υπερπαραγωγή γάλακτος, απαραίτητες ήταν οι μαλάξεις και οι ζεστές κομπρέσες που βοήθησαν πολύ. Επειδή το μωρό μας είχε αρκετό ίκτερο (είχε ήδη χάσει το 10% του βάρους του και πήγαινε για υπογλυκαιμία) έπρεπε να αποφασίσουμε άμεσα αν θα του χορηγήσουν γάλα φορμουλας, ο σύζυγός μου κι εγώ πήραμε την απόφαση να το παλέψουμε με το θηλασμό όσο γινόταν. Το τέταρτο 24ωρο με τη χρήση θήλαστρου το μωράκι άρχισε να παίρνει λίγα γραμμάρια κι εμείς το πολυπόθητο εξιτήριο με τη σύσταση για συχνή σίτιση και τακτικό έλεγχο από παιδίατρο.
Από το μαιευτήριο μας δόθηκε η οδηγία το μητρικό γάλα να δίδεται με σύριγγα κι όχι με μπιμπερό για να μην υπάρχει σύγχυση θηλών. Δεινοπαθήσαμε αλλά το προσπαθήσαμε, με τη θερμή υποστήριξη του συζύγου μου τις πρώτες ημέρες, το αποτέλεσμα όμως δεν ήταν ικανοποιητικό και καταλήξαμε να χρησιμοποιήσουμε μπιμπερό. Αγκαλιά με το θήλαστρο και τον αποστειρωτή τη μέρα και (με δύσκολο κι όχι πάντα πετυχημένο) θηλασμό κατά τη διάρκεια της νύχτας καταφέραμε αργά και σταθερά να κερδίζουμε έδαφος. Δείξαμε υπομονή κι ακόμα κι όταν απογοητευόμαστε και στεναχωριόμαστε βρίσκαμε ο ένας καταφύγιο στον άλλο και συνεχίζαμε.
ΛΑΘΟΣ #4 Μπαμπά η μαμά σε έχει ΑΠΟΛΥΤΗ ανάγκη να την στηρίξεις μετά τη γέννα ώστε να ανταπεξέλθει στο νέο της ρόλο, όσο εύκολα ή δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα αγκάλιασε τη γυναίκα σου και τόνωσε την αυτοπεποίθηση της για να τα καταφέρει.

Στη περίπτωση  μας ο ίκτερος έφυγε πολύ αργά, στο τέλος του τρίτου μήνα, τότε εδραιώθηκε μετά από πολλές ματαιώσεις και αποτυχίες και ο θηλασμός. Ήρθε η ευλογημένη στιγμή που ταΐστηκε κατευθείαν από εμένα και μπήκε στην άκρη το βοηθητικό αλλά άχαρο θήλαστρο, οι αδιάκοπες αποστειρώσεις και το μεσάζον μπιμπερό. Ως τότε είχα δει άπειρα βίντεο στο youtube για το θηλασμό, είχα διαβάσει αμέτρητα άρθρά, είχα παρακολουθήσει σεμινάρια αλλά η πραγματικότητα όπως την έζησα ήταν μια: κάθε μαμά βρίσκει το δικό της τρόπο με το μωρό της και τότε ο θηλασμός από δύσκολος γίνεται μαγεία!!
Δεν περιγράφονται τα συναισθήματα που νιώθεις όταν βλέπεις το πλασματάκι σου ικανοποιημένο και χορτάτο από το γάλα σου!!

Ένα είναι το μήνυμα που θέλω να δώσω ΜΗΝ ΠΑΡΑΙΤΕΙΣΤΕ ζητήστε στήριξη και βοήθεια και ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΤΕ, ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ!!
Εμείς θηλάσαμε για 15 ολόκληρους μήνες!!

Παραθέτω κάποια στοιχεία που με βοήθησαν στο θηλασμό:
www.lllgreece.org
www.e-lactancia.org
www.epilegothilasmo.gr
www.pediatros-thes.gr
Αναζητείστε στο Youtube τις ομιλίες της Άννας Πατσούρου για το θηλασμό
Αναζητείστε στο Google τις καμπύλες ανάπτυξης για θηλάζοντα βρέφη (διαφέρουν από αυτές του βιβλιαρίου υγείας)

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!!!

Το να χαίρεσαι μαζί με την οικογένεια σου
είναι σαν να βρίσκεσαι στο ομορφότερο μέρος του κόσμου
Άλμπερτ Αϊνστάιν

(εικόνα https://pixabay.com)

Please follow and share: