Η σημασία του προγράμματος στα παιδιά

2019-10-03 0 Από admin

Τα πιο αγαπημένα μας θέματα είναι αυτά που αφορούν τα παιδιά μας. Αυτά τα υπέροχα μικρά πλασματάκια που μπαίνουν ξαφνικά στις ζωές μας και μας τις αλλάζουν ολοσχερώς. Αυτά τα πλασματάκια για τα οποία είμαστε υπεύθυνοι για πολλά πολλά χρόνια. Κι έχουμε τόσα να τους δείξουμε, τόσα να τους μάθουμε!!!

Έρχονται στη ζωή μας και μας κάνουν να δημιουργήσουμε ένα νέο πρόγραμμα για τις ζωές τους (και για τις δικές μας βέβαια!!!). Από τις ώρες που θα τα θηλάσουμε μέχρι και το παραμικρό που αφορά στην καθημερινότητά τους.

Πολλές είναι αυτές που αμφισβητούν την αξία του προγράμματος. Όμως όταν λέμε ότι το βρέφος πρέπει να τρώει κάθε 3 ώρες, αλήθεια αυτό δεν είναι πρόγραμμα; Πρόγραμμα για τα ίδια τα βρέφη, αλλά και για τη μαμά; Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι το πρόγραμμα το αγαπούν πολύ τα παιδιά από τη βρεφική τους ηλικία.

Γεννήσατε το μωράκι σας και επιτέλους μπήκατε στο σπίτι και το κρατάτε στα χέρια σας. Όμως τώρα τι κάνετε; Άλλαξε όλη σας ή ζωή και μόλις αρχίζετε να το αντιλαμβάνεστε. Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να ξεκινήσετε να διαμορφώνετε σταδιακά την καθημερινότητα της οικογένειας και κυρίως αυτής της μικρής ύπαρξης. Έχετε τόσα να κάνετε! Κι επιπλέον υπάρχει ένα μικρό πλασματάκι που εξαρτάται από εσάς! 

Ένα βρέφος έχει μπει σε μια διαδικασία προγραμματισμού της καθημερινότητάς του και αυτό είναι κάτι που του δημιουργεί μεγάλη σιγουριά και ασφάλεια. Ξέρει ότι θα κλάψει, ή θα πιπιλίσει τα δάχτυλά του, ή ένα παιχνίδι για να ζητήσει το γάλα του γιατί έχει αντιληφθεί ότι αυτός είναι ο τρόπος επικοινωνίας του και ό τρόπος να πάρει αυτό που χρειάζεται εκείνη τη στιγμή. Μετά ξέρει ότι θα ακολουθήσει η στοργική αγκαλίτσα με τα υπέροχα χαδάκια μέχρι να ρευτεί. Στη συνέχεια, σε πολύ μωρουδιακή ηλικία θα νυστάξει ή λίγο μεγαλύτερο θα χρειαστεί να παίξει. Θα ακούσει τη μαμά να του τραγουδάει, θα κάνει όλα όσα χρειάζονται εώς ότου να ξαναέρθει η ώρα να πάρει τον υπνάκο του. Όλα αυτά είναι δεδομένο ότι αποτελούν τη ρουτίνα του, την καθημερινότητά του, το πρόγραμμά του. Πόσο πολύ θα μπερδευόταν εάν επί μονίμου βάσεως ακολουθούνταν και καθημερινά μια διαφορετική ροή!

Στο προγραμματισμένο περιβάλλον ένα βρέφος/παιδί νιώθει μεγάλη ασφάλεια για το χώρο του, το περιβάλλον του και για τον ίδιο του τον εαυτό. Ακόμη, μειώνεται το άγχος του, γιατί ναι(!) έχουν κι αυτά τα δικά τους άγχη. Σαφώς, θα υπάρξουν πολλές φορές που το πρόγραμμα θα πρέπει να διαφοροποιηθεί. Όμως αντιλαμβάνονται τη διαφορά κι έτσι τις επόμενες ημέρες/ώρες καλό είναι να προσπαθήσουμε να επανέλθουμε στη ρουτίνα μας.

Ακούω πολλές φορές να λένε “μα δεν είναι ρομποτάκια” και απορώ αν τους μίλησε ποτέ κανείς για τη σημασία του προγραμματισμού και στο κάτω κάτω κι εμείς ως μεγάλοι με ή χωρίς παιδιά έχουμε μια κάποια ρουτίνα που μας κάνει να βάζουμε την καθημερινότητα μας σε τάξη. Είτε αφορά στην ξεκούρασή μας, είτε στις δουλειές του σπιτιού, είτε στο μαγείρεμα, είτε στο διάβασμα των παιδιών. Μόλις σχολιάσουμε από τη δουλειά θέλουμε να πάμε σπίτι να ξεκουραστούμε, να φάμε, να κάνουμε τις δουλειές μας ή ότι άλλο μας αρέσει. Όλα αυτά μας κάνουν να νιώθουμε ασφάλεια κι ας μην το συνειδητοποιούμε. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι οι περισσότερες γυναίκες το Σαββάτο θα πάνε να κάνουν τα ψώνια της εβδομάδας και θα καθαρίσουν το σπίτι. Αυτό κι αν δεν είναι προγραμματισμός! Που είναι, λοιπόν, το παράλογο στο ότι πρέπει να βοηθήσουμε και τα παιδιά μας να αποκτήσουν τη δική τους ρουτίνα;

Ας μην ξεχνάμε ότι ο προγραμματισμός μπορεί να δημιουργήσει περισσότερο χρόνο και στους γονείς, για την προετοιμασία του φαγητού, για τις δουλειές, για παιχνίδι ή δραστηριότητες με το παιδί. Ακόμα και για λίγο ελεύθερο χρόνο και ξεκούραση, δύο πράγματα τόσο σημαντικά, που χωρίς προγραμματισμό λείπουν και η έλλειψη τους μας δημιουργεί πολλά προβλήματα!

Επειδή τα πράγματα και οι γνώσεις μας εξελίσσονται διαρκώς, καλό θα είναι να διευρύνουμε τους ορίζοντες μας και να αποδεχτούμε ότι το πρόγραμμα εξυπηρετεί όλα τα μέλη μιας οικογένειας. Τι κι αν αναφερόμαστε σε παιδιά ή βρέφη; Έχουν κι αυτά τις δικές τους ανάγκες, τα δικά τους θέλω και τις δικές τους ανασφάλειες. Ας δούμε λίγο τα παιδιά με περισσότερη φροντίδα, με περισσότερη κατανόηση για τις ανάγκες τους. Ας τους δείξουμε το δρόμο στο να διαμορφώνουν συνήθειες, την καθημερινότητα τους, ακόμα και όταν κάτι αλλάζει και τα βγάζει από τη ρουτίνα τους μπορούμε να τους δείξουμε τον τρόπο να επανέλθουν σε αυτήν.

Please follow and share: